Emmy Beenken
Emmy Beenken (1968) Emmy Beenken over Emmy Beenken: Als mensen in mijn atelier komen kijken dan valt vaak als eerste op dat mijn werk zo verschillend is. " Jij bent in je eentje een groepstentoonstelling", zei laatst iemand. Er hangen schilderijen gemaakt met behulp van uiteenlopende technieken naast elkaar. Ik voel me verwant aan wetenschappers en jazzmuzikanten. Net als zij doe ik experimenten en volg ik impulsen. Terugkerende elementen zijn: ruimte, gelaagdheid en waarneming. Ik zal een paar schilderijen beschrijven zodat duidelijk wordt hoe ik werk. Het landschap is een kapstok voor nieuwe technieken. Voor schilderij 'Bratislava' gebruikte ik een krantenfoto van een overstroomd gebied. Ik wilde uitzoeken of ik het perspectief dat op de foto gesuggereerd wordt een handje kon helpen. De huizen die er op staan heb ik van karton nagemaakt in relief en op het doek geplakt. Het bleek dat hierdoor de suggestie versterkt werd. Zo ontdek ik soms een methode die allang bestaat. Mijn laatste uitvinding is een soort sjabloon- of zeefdruk. Ik heb een drukvorm gemaakt door het opensnijden van een plaat rubber. Met de guts vormde ik een landschap van gaten. Door de gaten heb ik verf geperst terwijl de rubberplaat op schildersdoek lag. Toen de plaat weggetrokken was bleven er kleine strak gevormde bergjes achter op het doek. Onverwacht lijkt het van dichtbij op het oorspronkelijke plaatje van het landschap dat ik gebruikte. Dit doet me denken aan lesmateriaal van Kees Boeke dat heet: 'Powers of 10', een leermiddel voor het uitbeelden van de relativiteit van de kosmos. Het is een film die bestaat uit stilstaande beelden. Het eerste beeld is van een man die in het gras ligt te slapen. Dan wordt er met een factor 10 uitgezoomd en zien we dat de man ligt te slapen in een park in een stad. Zo wordt er steeds verder uitgezoomd tot voorbij melkwegstelsels. Vervolgens gaat het beeld terug en zoomt het in op de hand van de slapende man. Er zit een vlieg op. In de vlieg zien we cellen, icelkernen, elektronen enzovoort tot in het kleinste deel. Het mooie van de film is dat de afbeelding van het grootst denkbare lijkt op die van het kleinst denkbare. Het in- en uitzoomen doe ik ook in mijn werk. Zij het niet over zo'n grote afstand. Mijn gebied beslaat maar een paar centimeter. Het relief van de kartonnen huizen is niet hoger dan drie centimeter. De bergjes verf zijn een halve centimeter dik. Ik put uit een verzameling plaatjes van landschappen die gefotografeerd zijn vanuit vogelvluchtperspectief. Ik bekijk de plaatjes met een camera met macrolens om er detailfoto's van te maken of ik projecteer ze met een plaatjesvergroter op een doek. Van bovenaf ziet alles er overzichtelijk uit. Ik zit dicht op de huid van het doek en van het plaatje. Alsof ik er doorheen wil kijken. Waar bestaat een afbeelding uit, kan ik het doorgronden? Waar is die wereld uit opgebouwd? Tenslotte een citaat uit 'Middemachtskinderen' van Salman Rushdie. "...ik weiger volstrekt om het ruim te zien; we zitten te dicht bij wat-er-gebeurt, perspectief is onmogelijk,...nu op dit ogenblik bevinden we ons te dichtbij het witte doek, het beeld valt in stippen uiteen, slechts subjectieve oordelen zijn mogelijk". Over het waarom De onderwerpen die ik voor mijn schilderijen kies haal ik uit de krant of uit tijdschriften welke ik toevallig in handen krijg. Het zijn plaatjes die ik bijzonder en intrigerend vind. Waarom ik dit vind kan ik niet goed onder woorden brengen, ik wil het door middel van het schilderen duidelijk maken. Ik kan wel overeenkomsten zien in de plaatjes. - Ze laten een landschap zien dat van bovenaf gefotografeerd is. - Er staan rijtjes op van bomen, huizen en auto's en dergelijke waardoor een soort struktuur te zien is. - Ze gaan over de mens die ordening aanbrengt in zijn omgeving of het gaat over de natuur die iets aanricht bij de ordening van de mens. Wat zegt deze keuze. Ik denk dat ik graag overzicht heb en ordening prettig vind, maar een verstoring in de regelmaat of een afwijking van een patroon zie ik even graag. Beheersing is fijn, maar ook saai. Dit dualisme herken ik wel van tijdens het schilderen. Ik heb mijn vaste patronen en daar probeer ik aan te ontsnappen, want ik heb gemerkt dat ik dan verrast kan worden door mezelf en door het schilderij. Toch zien mijn schilderijen er niet uit als een slagveld. Ik probeer evenwicht te vinden. Ik kies dan ook nooit een plaatje uit die veel emotie oproept. Er moet een evenwicht zijn tussen de aandacht die het onderwerp vraagt en de aandacht die de techniek en het materiaal vragen. Ik ben veel met kijken bezig en met de invloed die ik op het kijken kan hebben door het gebruik van beeldende middelen. Zo vind ik het bijvoorbeeld interessant te merken hoe een schilderij waarin ik een landschap weergeef, voorbij de suggestie komt wanneer ik het omspan met vitrage. Iets soortgelijks gebeurt er bij het onscherp maken van een foto, maar dan in omgekeerde richting. Dat gaat juist naar de suggestie toe. Tentoonstellingen 2005 Groepstentoonstelling "15 jaar Galerie van den Berge" Goes 2005 Duo tentoonstelling Galerie van den Berge Goes 2004 Groepstentoonstelling bij "Galerie Bart" Nijmegen 2004 "Werk in kunst" groepstentoonstelling door MeerTV Utrecht 2003 "Koninklijke Prijs" als exposant in Paleis op de Dam Amsterdam 2003 "Nieuwe Aanwinsten" Utrechtse Kunstuitleen, Leidsche Rijn Utrecht 2003 Atelierroute BAK Utrecht 2003 "Boulevard d'Unica" Stichting Sophie Utrecht 2002 "Boulevard d'Unica" Stichting Sophie Utrecht 2002 "Mooiste foto" FOAM Vondelpark Amsterdam 2002 "Vier schilders" Kunstliefde Utrecht 2001 "Testbeeld" Stichting Sophie Utrecht 2001 Fotografie groepstentoonstelling de Witte Arend Utrecht 2001 "Toonkamer" Stichting Sophie's Winterpaleis Utrecht 2001 "Kunst met een grote U" Gemeentelijke aankoopronde Utrecht 2000 Atelierroute Sub-K Utrecht 2000 Kunstmanifestatie 2000 Janskerk Utrecht 2000 Open atelierroute van drie atelierpanden 2000 "Gemeentelijke Aankoopronde" Kunstliefde Utrecht 1999 Kunstsupermarkt Brandweerkazerne Utrecht Overige informatie 2005 Artikel in Zeeuwse Courant 25 juni 2004 Genomineerd voor Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2003 Televisieportret door MeerTV, 23 augustus 2003 Interview in Utrechts Nieuwsblad 22 augustus 2003 Foto's aangekocht door Kunstuitleen Den Haag 2004, '03, Werken aangekocht door SBKU voor Kunstuitleen Utrecht '02 en '99 2002 Publicatie in magazine van FOAM 2002 Catalogus Prix de Rome 2002 Fotografie Opleiding 1989-1995 Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, Schilderen/Tekenen 1995 Faculdade de Bellas Artes Salvador, Brazilië 1993 Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst Den Haag